അപ്പൻ എന്ന തണൽ മരം

 

- Shyja Reji

അപ്പൻ എന്ന തണൽ മരം 

കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പം കുടുംബത്തിനുണ്ടെന്ന്

കൂടെക്കൂടെ ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു

കുടുംബത്തിൻ നായകൻ അപ്പനല്ലോ

കാരുണ്യഭാവത്തിൻ നിറകുടമല്ലോ

       ഓർമതുടങ്ങിയ നാൾമുതലെന്നിൽ

       ഒരായിരം പൂവിതൾ വിരിയും പോലെ

       ഒത്തിരി വാത്സല്യമേകിയെൻ താതൻ

       ഒരുപാടു സ്നേഹക്കടലുമായി മാറി

അമ്മയെന്നാദ്യാക്ഷരത്തിനൊപ്പം ഞാൻ

അപ്പൻ എന്ന തണലിൽ ആയിരുന്നു

ആത്മാവിലെ നിറവായിരുന്നെൻ താതൻ

അന്നമായ് എന്നും തുണയേകിടുന്നൂ

      വിദ്യതൻ വാതിൽ തുറക്കുവാനയപ്പൻ

      വയലുകൾ തോറും പണിയെടുത്തു

      വിശ്രമമില്ലാതെ നേടിയതെല്ലാമെൻ

      വിജയത്തിനായപ്പൻ കരുതിവച്ചു

ജീവിത വഴികളിൽ തളരാതിരിക്കുവാൻ

ജീവനെ നൽകുവാൻ കാത്തിരുന്നു

ജയപരാജയ വേളകളിലെല്ലാം

ജനകനെൻ ജയമായി കൂടെനിന്നു

   മാനവരെല്ലാരും അമ്മയെ വാഴ്ത്തുമ്പോൾ

   മനതാരിൽ സംതൃപ്തിയോടെ അപ്പൻ

   മക്കൾക്ക് തണലായി താങ്ങുമായി മാറി

   മാനവകുലത്തിന് മന്നവനും

അരുതായ്മകളെന്നിൽ നിറയുന്ന വേളയിൽ

അരുതേയെന്നോതിയെൻ കൂടെവന്നു

ആശ്വാസക്കുളിരാലെൻ കുറ്റങ്ങളൊക്കെയും

ആത്മാവിൽ നിന്നും തുടച്ചുനീക്കി

      എത്രവളർന്നാലുമെൻ്റെ ഉള്ളിൽ

      എന്നും തണലാകുമെൻ്റെ താതൻ

      എരിയുന്ന വേദനയെല്ലാമപ്പോൾ

      എവിടെയോ മാഞ്ഞു മറഞ്ഞീടുന്നു.